Jako że retrogaming to temat który mnie ostatnio bardzo fascynuje, nie będę owijał w bawełnę tylko od razu przejdę do konkretów 
Zaczynam od Segi, ponieważ była to pierwsza prawdziwa konsola która posiadałem i to od niej tak naprawdę wszystko się zaczęło.
Początki tego sprzętu sięgają lat 80, a dokładnie roku 1985 kiedy to miała miejsce premiera w Japonii. Konsola najpierw nosiła nazwę Sega Mark III, a rok później została przebudowana i przemianowano właśnie na Master System.
Sega Master System I
Konsola miała 8-bitowy procesor ZILOG Z80, montowany między innymi w komputerach Amstrad, ZX Spectrum, a także co ciekawe w konsolach przenośnych Game Boy i Game Boy Color – w trochę zmodyfikowanej wersji produkowanej przez Sharp’a, ale mimo wszystko to prawie ten sam układ.
W Japonii Sega Master System nie osiągnęła zbyt dużego sukcesu – głównie przez mocną konkurencje ze strony Nintendo Entertainment System, które weszło do sprzedaży kilka miesięcy wcześniej. Podobnie sytuacja wyglądała w Ameryce Północnej, gdzie Nintendo za pomocą agresywnej polityki dla deweloperów (twórcy gier dla NES nie mogli tworzyć gier na inne platformy) również opanowało większość rynku. Sytuacja nieco zmieniła się po premierze Segi Mega Drive (Genesis w USA). Spory sukces zmobilizował Segę do wydania w 1990 roku konsoli Master System II Power Base – mniejszej i tańszej wersji Master System.
Sega Master System II
W Europie zostały wydane obie wersje konsole (I i II) i na tym kontynencie sprzęt osiągnął największą popularność i z powodzeniem konkurował z produktem Nintendo. Sprzedaż Master System rozpoczęła się w Niemczech, w 1987 roku. W sumie na całym świecie sprzedano 13 milionów konsol, co stanowiło 1/5 sprzedaży NES’a.
Alex Kidd In Miracle Word
Jeśli chodzi o to co najważniejsze, czyli gry – to na konsoli Segi definitywnie było w co grać. Najbardziej flagowym tytułem był Sonic The Hedgehog – czyli platformówka o niebieskim jeżu o której na pewno każdy słyszał. Wersja na Master System jest tak naprawdę portem z Segi Mega Drive, ale z innymi poziomami i oczywiście nieco gorszą grafiką. Ze względu na słabą dostępność Segi Mega Drive w Polsce na początku lat 90, edycja na Master System jest u nas mimo wszystko najbardziej znana. Tempo rozgrywki, ciekawe poziomy, pętle przez które można było się przeturlać sprawiły, że Sonic stał się maskotką Segi i jedną z najlepiej rozpoznawanych postaci z gier wideo. Sonic był wydany w 1991, a przed nim było jeszcze paru innych. Jako że Master System był bezpośrednim konkurentem dla NES, musiał mieć tytuł który był odpowiedzią na Mario – był to Alex Kidd. Chłopak z nieco małpią głową używający pięści jako podstawowego arsenału. Był w porządku i do czasu Sonica musiał sobie jakoś radzić – w Europie ukazały się w sumie 3 gry z Alex Kidd’em w roli głównej – a od 1990 gra była wbudowana w każdą nową konsolę. Platformówki były zdecydowanie mocną stroną Segi Master System, szczególnie te ze znanymi wszystkim postaciami z kreskówek. W Castle Of Illusion Starring Mickey Mouse pomagamy Myszce Miki w uratowaniu Minnie porwanej przez złą wiedźmę. Musimy przejść przez 3 różne światy – leśny, cukierkowy i zegarkowy – gdzie napotykamy różnych przeciwników i bossów. Bardzo przyjemna platformówka, która podobnie jak Sonic była portem z Segi Mega Drive różniącym się grafiką i konstrukcja poziomów. Będąc dalej w Disney’owskich klimatach mamy The Lucky Dime Caper Starring Donald Duck - utrzymana w podobnej do Mikiego konwencji gra w której szukamy szczęśliwej 10-centówki wujka Sknerusa i przy okazji ratujemy porwanych siostrzeńców.
Asterix
Asterix to jedna z moich ulubionych platformówek – kierujemy Asterixem lub Obelixem aby (jakżeby inaczej) wyrwać druida Panoramixa z rąk Cezara. Wspaniała (jak na możliwości SMS) grafika i ciekawa konstrukcja poziomów i znany wszystkim z komiksów Goscinnego i Uderzo humor to główne atuty tej gry. W większości poziomów gracz ma do wyboru postać, co wiąże się z inną ścieżką ukończenia gry. Kolejnym godnym uwagi tytułem jest Psycho Fox w którym możemy zagrać jednym z kilku zwierzęcych bohaterów (list, małpka, hipopotam itp) – każdy posiada swoje wady i zalety a odpowiedni wybór jest konieczny do ukończenia gry.
Platformówki są największą ale nie jedyną silą Segi Master System. Zaczynając przygodę z Segą Master system polecam również zapoznać się z California Games - przyjemną grą sportową, oraz przede wszystkim z klasykami – OutRun, R-Type, Rainbow Islands, czy Prince Of Persia. Dla fanów japońskich RPG’ów dostępny jest prekursor gatunku – Phantasy Star.
Mimo stosunkowo niedużej bazy tytułów (w porównaniu do NES), SMS potrafi dostarczyć naprawdę wiele godzin solidnej rozrywki, dlatego trzeba się spieszyć póki dostępność w Polsce jest jeszcze dość dobra. Zestaw w dobrym stanie z kilkoma grami jest osiągalny w granicach 100 PLN. Z podłączeniem konsoli do dzisiejszych TV również nie ma problemów – podłączamy ją zwykłym kablem RF (antenowym) i dostrajamy telewizor na odpowiednią częstotliwość. Oczywiście jakość obrazu na dużych LCD nie jest najlepsza, ale przecież nie o to tutaj chodzi – po kilku minutach grania zupełnie przestaje to przeszkadzać.
